خلوتی با سراج قمری
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پیش من ز بهر طرب کوزهٔ مل استو این هردو دست کردهٔ آهل در آمل است
۲
گاهی حدیث من ز غزل‌های قمری استگاهی سماع من ز نواهای بلبل است
۳
گاهی ز بوی باده، در این دست عنبر استگاهی ز زلف دوست در آن دست سنبل است
۴
شکل صنوبریش نکردست میل منوانگاه سرو قامت او، پر تمایل است
صفحهٔ ۱ از ۳