خلوتی با سراج قمری
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در حق من ز حادثه نامهربان‌تریوز دشمنان من به یقین بدگمان‌تری
۲
بدعهدتر بسی ز جهانی و، زین سبباز پیش من بسی ز جهان هم جهان‌تری
۳
چون سایه بر پی تو به سر می‌دوم، ولیکهر ساعتی چو سایه ز من بر کران‌تری
۴
بر آستانت سر نتوانم نهاد، از انکاز آسمان به قدر، بلندآستان‌تری
صفحهٔ ۱ از ۲