خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بُوَد که درگذرند از گناهکاریِ ماکه بیش از گنهِ ماست شرمساریِ ما
۲
شُدَت چه زود فراموش عهدِ یاریِ مابه یاری تو نه این بود امیدواریِ ما
۳
جفا و جورِ تو با ما به اختیارِ تو نیستچنانکه نیست وفا با تو، اختیاریِ ما
۴
به پاکدامنیِ ما هنوز نیست کسیاگرچه شُهرهٔ شهر است میگساریِ ما
صفحهٔ ۱ از ۳