خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چرخ فلک با همه کس جور و جفا کردبا هیچ کس از جور نکرد آنچه بما کرد
۲
تا بود فلک با من غمدیده به کین بودتا کرد جهان با من دلخسته جفا کرد
۳
نومید مرا از در دلدار جدا ساختناکام مرا از بر جانانه جدا کرد
۴
این است اگر درد جدائی ز غمش کشتصیاد من آن صید که از قید رها کرد
صفحهٔ ۱ از ۲