خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چرخ اگر چه فزونست از شماره ستارهندیده چرخ به نیکوئی ستاره ستاره
۲
چه نسبت است به خوبان ستاره را که به نسبتستاره اند نکویان و ماهپاره ستاره
۳
نظاره کن بعرق آن رخ ستاره فشان رابروی ماه نکردی دگر نظاره ستاره
۴
ربوده بود دمی خواب خلق چشم سیاهشکه بود خفته در آغوش گاهواره ستاره
صفحهٔ ۱ از ۲