خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو نامهربان مه همانی که بودیهمان ماه نامهربانی که بودی
۲
مرا آزمودی همه عمر و اکنونهمان در پی امتحانی که بودی
۳
بر آن بودی اول که از در برانیچو می بینمت بر همانی که بودی
۴
دلم سوختی کاستی جان و بازممراد دل و کام جانی که بودی
صفحهٔ ۱ از ۲