خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دل خسته تر باید ز خاراکه در دست غمت پایم شکیبا
۲
بدین منظر به مینو گر درآییرود در پرده از شرم تو حورا
۳
فلک تا نطفه راندت ای پری دختبه بطن امهات از پشت آبا
۴
چه خجلت ها کشد از روی آدمچه منت ها نهد بر دوش حوا
صفحهٔ ۱ از ۳