خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارم گر نکو دانسته رسم دلستانی رابحمدالله که داند تیر طرز مهربانی را
۲
به عهد پیریم یاری وفا پرور به چنگ آمدعبث کردیم صرف دیگران دور جوانی را
۳
جهان ها حیف ننمودی مرا گر دسترس بودیچو خاک افشاندمی جان ها بیا دلبند جانی را
۴
دلارامی در آن ایام اگر بودی بدین صورتقلم بر سر کشیدی بی سخن تصویر مانی را
صفحهٔ ۱ از ۳