خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از کسی نرباید بتم به جور و جلادتکه دل خود از پی او می رود به صدق و ارادت
۲
به زیر تیغت اگر صید عشق دستی و پایینزد، شگفت مدار از کمال شوق شهادت
۳
به خون خویش حریصم به خاک پایت از آن روکه کار کشته کوی تو ختم شد به سعادت
۴
کسی که روی تواش قبله نیست با همه کوششبه اعتقاد من او را درست نیست عبادت
صفحهٔ ۱ از ۳