خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرخوشم با لبت که نوشین استای دریغ از دلت که سنگین است
۲
در میان نیست و ز بیان پیداستاین میان نیست نون تنوین است
۳
تیغ ابروی و نافه گیسویتدشت قبچاق و رسته ی چین است
۴
سر زلفت به سرقت دل و دینمو به مو مظهر شیاطین است
صفحهٔ ۱ از ۳