خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم بی تو مرا ز زندگانی استور خود همه عین شادمانی است
۲
دوزخ کند اشتیاق بر ماهر چندبهشت جاودانی است
۳
برهان ز جداییم به کشتنوین غایت لطف و مهربانی است
۴
چون است که باکمال اکرامبا مات هوای سر گرانی است
صفحهٔ ۱ از ۳