خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدلی را چوتودلدار مباددلبری چون تو دلازار مباد
۲
رفتم از دست و به جا ماند غمتکس چنین بی کس و غم خوار مباد
۳
آنکه در دیده غیر است عزیزنزد جانانه خود خوار مباد
۴
هرکرا بی کسی آمد همه کسکاش حاجت به پرستار مباد
صفحهٔ ۱ از ۳