خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقم از اشک و رخ توانگر کرداز یکی سیمم از یکی زر کرد
۲
سیم تر از دلم به دامان ریختزر خشک از رخم مقرر کرد
۳
ژاله ام از سمک فروتر بودناله ام از سماک برتر کرد
۴
چون سمندر گهم درآتش سوختگه درآبم چو بط شناور کرد
صفحهٔ ۱ از ۴