خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز از لب جانانه که چندین شکر آیدکشنید که تنگ شکر از لعل تر آید
۲
تا صدق نباشد چه اثر ناله ی کس رانادر بود ار تیره خطا کارگر آید
۳
در پیکر خارا سر خار ار بتوان کوفتحاشا که به دل آه منت پی سپر آید
۴
افغان مرا در دل سندان تو ره نیستکاری مگر از ناله ی صاحب اثر آید
صفحهٔ ۱ از ۳