خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فقیه شهر که سجاده ها برآب کشیدشکست توبه و با صوفیان شراب کشید
۲
نوید باد شما را به باده خوردن فاشکه محتسب به جماعت شراب ناب کشید
۳
سرود مژده ی رحمت وصول می همه رادگر نبایدم از حسرتش عذاب کشید
۴
دمید اختری از آسمان تاک امروزکه ماه از خجالت در احتجاب کشید
صفحهٔ ۱ از ۴