خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هست امشب بتی درکنارکه رویش گلم در نظر کرده خوار
۲
ز چهرش به مینو مرا نیست میلز لعلش به کوثر مرا نیست کار
۳
ز لب غیرت لعل های بدخشز زلف آفت مشک های تتار
۴
به رخ داغ گل های باغ بهشتبه بو رشک انفاس باد بهار
صفحهٔ ۱ از ۳