خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسد چندانکه از ترکانم آزارکند مهر تو افزون در دلم کار
۲
ز دیدار توام باور شد امروزکه حور این نشئه نیز آید پدیدار
۳
نه سروت می توان گرفتن به قامتنه ماهت می توان خواندن به رخسار
۴
کدامین ماه می گنجد در آغوشکدامین سرو می آید به بازار
صفحهٔ ۱ از ۳