خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاش مغزی داشتی تا جای خاکپیر دهقان سرفکندی پای تاک
۲
گر نبودی سفله پرور چرخ دونغیر رز هرگز نروییدی زخاک
۳
برده دل ها در ید آن شوخ چشممست را اری چه باک از انتهاک
۴
هوش تا نبود ز بدنامی چه ننگعقل تا نبود ز رسوایی چه باک
صفحهٔ ۱ از ۳