خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و یار ار همی باشیم با همچه لازم دیگرانم در دو عالم
۲
برو ساقی مرا با دوست بگذارکه او بس درغم و شادیم همدم
۳
نه پر کن کوزه از خم هی پیاپینه خالی کن به ساغر هی دمادم
۴
مجوکامی ز می کاسباب این کاراگر ناید ترا یک ره فراهم
صفحهٔ ۱ از ۴