خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چشم یار بس که دل آشوب و دلبریاز یک نگاه آفت هفتاد کشوری
۲
بی هوشی است علت بیماریت نه ضعفز آن رو به کار دل شکری بس دلاوری
۳
اسلامم از تو خفت به خون راستی چراچندین سیه درون و کژ آیین وکافری
۴
قلب صفوف جان و دل ار صد وگر هزارچون چار فوج غمزه به یک لحظه بر دری
صفحهٔ ۱ از ۴