خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه که گشتم ز عشق با همه دانیعاشق آن ترک بچه همدانی
۲
از چه نهان شد ز چشم مردم اگر خودلعبت ما نیست شرم صورت مانی
۳
مرغ دل از قید گیسویش سوی گلشنپر نگشاید به ذوق بال فشانی
۴
خاک به فرقم اگر همی دهم از کفخاک سر کوی او به تاج کیانی
صفحهٔ ۱ از ۳