خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدین لطف و وفا و مهربانینداری چاره ای از دل ستانی
۲
از این صورت چه حیرتها دهد دستکه دارد صورتی چندین معانی
۳
مرا رخ زعفرانی شد ز حسرتترا تا گونه گردید ارغوانی
۴
شدم ز آرایش رویت پریشانبهارت کرد بر شاخم خزانی
صفحهٔ ۱ از ۳