خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شدی ای دوست از کنار صفاییشد چو دل از کف ز دل قرار صفایی
۲
بو که کند بخت رهبری که دگر باربر سر کویت فتد گذار صفایی
۳
سعد سعیدش نبود ورنه از آن درنیست جدایی به اختیار صفایی
۴
با همه ضعف احتمال بار فراقتصبر مفرما که نیست کار صفایی
صفحهٔ ۱ از ۳