خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تعالی الله چه گویم ز آن نکوییکه نیکوتر بود از هر چه گویی
۲
پری در کسوت مردم پدیدارملک در جلد انسان رفته گویی
۳
مرا باور نمی شد کآدمی زادبدین حد می رسد در خوب رویی
۴
بدین خلق از خدا خواهم کرا بازبدین مهر از کجا جویم چو اویی
صفحهٔ ۱ از ۳