خلوتی با نظام قاری
شمارهٔ ۱ - (قصیده آفاق وانفس)
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست پوشیده بر اهل خرد و استبصارزانکه (الناس لباس) است کلام اخیار
۲
ای که از اطعمه سیری ز پی البسه روکه تن از رخت عزیز است و شکم پرور خوار
۳
خورشست و کنش و پوشش و ارباب تمیزنیستشان هیچ از اینگونه گزیری ناچار
۴
خلعتی دوخته‌ام بر قد اشعار چنانکه نه پوشیده و نه کهنه شود لیل و نهار
صفحهٔ ۱ از ۲۶