خلوتی با نظام قاری
شمارهٔ ۵۵ - خواجه حافظ فرماید
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش می‌آمد و رخساره بر افروخته بودتا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود
۲
در جواب او
۳
آتشین تافته‌ای آل برافروخته بودتا کجا شَرب لحافی شب دی سوخته بود
۴
اینکه دیدی که گسی خان اتابک میسوختاطلس قرمزی آتش ز رخ افروخته بود
صفحهٔ ۱ از ۳