خلوتی با نظام قاری
شمارهٔ ۷۲ - خواجه عماد فقیه فرماید
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل سخن پذیر و سخن دلپذیر شدجانرا ز وصل همنفسی ناگزیر شد
۲
در جواب او
۳
زآندم که در خریطه اطلس عبیر شدخوشبوی گشت رخت و ببردلپذیر شد
۴
گرمای گرم اگر نبود نیز داربهتن را از وصل پیرهنی ناگریز شد
صفحهٔ ۱ از ۳