خلوتی با نظام قاری
شمارهٔ ۱۱۵ - سلمان ساوجی فرماید
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دیده در طلبت واجبست گردیدنسرشک را بهمه جانبی دوانیدن
۲
در جواب آن
۳
ببر چو معجر روسی گرفت لرزیدنعمامه خواست زعشقش بسر بگردیدن
۴
بپوستین تن لرزان مابدی در یابزما بود همه لخشیدن از تو بخشیدن
صفحهٔ ۱ از ۳