خلوتی با نظام قاری
شمارهٔ ۱۱۷ - مولانا عبید زاکانی فرماید
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمال یار و اشک من گلست آن و گلابست اینوصال او و فکر ما خیالست آن و خوابست این
۲
در جواب آن
۳
دو صنج حمل را بنگر مهست آن آفتابست اینبروی آن شمط معجر سپهر است آن سحابست این
۴
بتشریف خشیشی گر ببینی قبه دگمهشود اینمعنیت روشن که آبست آن حبابست این
صفحهٔ ۱ از ۲