خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان من گر دل به دست دلستانی داشتیرحم بر خون دل آزرده جانی داشتی
۲
بیش از این بودی به عاشق مهربان ای سنگدلگر بت سنگین دل نامهربانی داشتی
۳
بی خبر کی بودی از درد نهان من چنینگر چو من در عاشقی درد نهانی داشتی
۴
منع من کردی کجا ز آه و فغان در عشق اگراز غم معشوقه ای آه و فغانی داشتی
صفحهٔ ۱ از ۲