خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحر اندیشه فرو برده بیک بار مراخیل انده زده ره بر دل افکار مرا
۲
شب دوشینه باشکنجه اندیشه گذشتنیز امروز باندیشه بمسپار مرا
۳
سر ز اندیشه یکی کوه گران گشته و نیزمی نهی بر سر اندیشه تو دستار مرا
۴
تو بیا تا رود اندیشه بسیار از دلور تو نائی کشد اندیشه بسیار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲