خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر کن از خم می کدوی مراتر کن از جام می گلوی مرا
۲
تو که سیراب گشته ای زین جوینیز در جوی زن سبوی مرا
۳
یا کدوی مرا پر از می کنیا بهم در شکن کدوی مرا
۴
عدوی خیره چیره شد بر منبشکن ای دست حق، عدوی مرا
صفحهٔ ۱ از ۲