خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایدو زلفت سپاه بی ترتیبوی دو مژگانت فوج بی سر تیب
۲
بکش و جور کن که گفته عربدر مثل ضربه الحبیب زبیب
۳
نوبهار رخ تو را مرسادهرگز از آفت خزان آسیب
۴
خضر را چشمه حیات و مرالب لعلت خدای کرده نصیب
صفحهٔ ۱ از ۳