خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه گه تاریک و گاهی روشن استیارب این نور از کدامین روزنست
۲
یارب این دل از چه گوهر ساختندکوگهی از موم و گه از آهن است
۳
یارب این مسند اسیر حکم کیستکو گهی از جم گهی زاهریمن است
۴
میر این محفل که باشد وز چروگاه چون گلشن گهی چون گلخن است
صفحهٔ ۱ از ۲