خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکسته زلف یکی ترک مست یار منستکه آرمیده چو جان سخت در کنار من است
۲
بهر چه امر کند من باختیار ویمبهر چه حکم کنم او باختیار من است
۳
شبی که دیرتر آیم بخانه از بازارنشسته بر در مشکو بانتظار من است
۴
بگرد مشکوی من غم گذر نیارد کردکه دل فریبی از اینگونه غمگسار من است
صفحهٔ ۱ از ۱