خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در محفل اغیار همه غنج و دلال استدر مجلس عشاق همه رنج و ملال است
۲
چونست که بر عاشق دلخسته حرام استوصلش که بیاران هوسناک حلال است
۳
در مجلس ما خیره تر از آتش سوزانبا غیر گوارنده تر از آب زلال است
۴
با لعل لبش گشته هم آغوش یکی خالکس دیده حمیرا که هم آغوش بلال است
صفحهٔ ۱ از ۲