خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شه وجود عجب قاصدی فرستاده استبدست او چه عجب خط رحمتی داده است
۲
که باز باید از آنسوی آسمان بپردهر آنکه از ازل از پشت آسمان زاده است
۳
تو ماه کنعان در قعر چاه کنعانیچه ملک ها که بمصر از پی تو آماده است
۴
ز مکر دیو چه باکم که خاتم زنهاربدست خویش سلیمان بدست من داده است
صفحهٔ ۱ از ۲