خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمامم در کف پیری فقیر استکه در معنی امیران را امیر است
۲
بصورت ژنده پوشی سخت خلقانبمعنی صاحب تاج و سریر است
۳
رخش تابنده تر از مهر تاباندلش روشنتر از بدر منیر است
۴
لب جانبخش او عین حیات استکف در پاش او ابر مطیر است
صفحهٔ ۱ از ۱