خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیخ و زاهد گر مرا مردود و کافر گفته‌اندعذر ایشان روشن است از روی ظاهر گفته‌اند
۲
خاطری رنجیده از ما دادشتند این ابلهاناین سخن‌ها را مگر از رنج خاطر گفته‌اند
۳
دشمن دانا بود نادان که در هر روزگارانبیا را ناقصان کذاب و ساحر گفته‌اند
۴
این خراطین بین که با این عقل و این دانش، سخناز سماک اعزل و از نسر طائر گفته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲