خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر وی درازتر شود این آرزو و آزچندانکه مردمی بزید در جهان دراز
۲
پند ستوده عرب است آنکه مرد راگردد جوان چو پیر شود آرزو و آز
۳
بر رشته دراز امل خواجه می تنیدناگه گسیخت رشته که آمد اجل فراز
۴
راز جهان مجو که نگردد عیان بکسچندانکه جستجوی کند این نهفته راز
صفحهٔ ۱ از ۲