خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت از عمرم ای پسر چل سالنیمه ای خواب و نیمه ای بخیال
۲
از صبا و شباب بگذشتمتا رسیدم کنون بسن کمال
۳
آفتابم به نیمه روز رسیدکه بود نیمه روز وقت زوال
۴
رنج بردم بگرد کردن علمنز پی گنج و گرد کردن مال
صفحهٔ ۱ از ۴