خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افتد که شبی از کف تو جام ستانیمچون مست شویم از لب تو کام ستانیم
۲
چون بوسه دهد لعل لب تو بلب جامما بوسه لعلت ز لب جام ستانیم
۳
گویند که هرگز نشود بوسه به پیغامما بوسه از این گونه به پیغام ستانیم
۴
چون نوبت مستی شود و عربده جوئیصد بوسه ز لعل تو بابرام ستانیم
صفحهٔ ۱ از ۲