خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز که گرد دل درویش برآئیمدر چاره اندوه و غم خویش برآئیم
۲
اندیشه و تشویش ز جا برده دل مایکباره ز اندیشه و تشویش بر آئیم
۳
باشیم گرفتار کم و بیش جهان چندبرخیز که از فکر کم و بیش برآئیم
صفحهٔ ۱ از ۱