خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارم توشه ای از بهر این رهبجز یکقطره اشک و یکنفس آه
۲
بهای قطره اشکی چه باشدکه دریاهای خون بینم در این راه
۳
زره وامانده ای درمانده خوش گفتکه ره دور است و گام عمر کوتاه
۴
اگر یکدم بغیر از راه حق رفتاز آن یکدم هزار استغفرالله
صفحهٔ ۱ از ۲