خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این طره پر چین که شکن در شکن استیامشب چه فتاده است که در دست من استی
۲
خورشید فرود آمده از طارم گردونیا روی تو آرایش این انجمن استی
۳
گفتم که کنم خانه بصحن چمن امشبدیدم ز تو این خانه چه صحن چمن استی
۴
در باغ بود لاله و سرو و چمن و گلتو باغ گل و لاله و سرو و چمن استی
صفحهٔ ۱ از ۲