خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شمع ماه روی تو پر زیور آفتابدر مشعل فلک بمثل اخگر آفتاب
۲
خورشید لایزال ز لاشرق چون بتافتگشتند ذره ها همه مه پیکر آفتاب
۳
از آب و رنگ لعل لب آب دار تودارد بجام لعل می انور آفتاب
۴
هر جا قدم نهد صنم مه لقا رواناز خاکپای دوست برآرد سر آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۲