خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم از ترک برسر خود تاجبه فقیری ستانم از شه باج
۲
سلطنت را ببین که در شب و روزدارم از ماه و آفتاب سراج
۳
شستم از غیر لوح باطل رادارم ای جان دلی چو تخته عاج
۴
هر چه او خواست آنچنان کردمنه بطبع خود و برأی مزاج
صفحهٔ ۱ از ۲