خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل دل در دیده روی دل‌ستان را دیده‌انددر میان جان شیرین جان جان را دیده‌اند
۲
دیده‌اند در ذره خورشیدی که لاشرقی بوددر دل یک قطره بحر بیکران را دیده‌اند
۳
گرچه مخلوقند ایشان را وجود خویش بودهم به چشم ذات خلّاق جهان را دیده‌اند
۴
آفرین بر خرده‌بینانی که پیدا و نهانذره بر خورشید رویش آن دهان را دیده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳