خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل کل در کُنه ادراک تو ره گم می‌کندگر به سویت رهنمایی‌های مردم می‌کند
۲
تا نبخشد حق به لطف خود کسی را چاره نیستگرچه بر امت رسول او ترحم می‌کند
۳
اول آمرزید آدم را و آنگه آفریدرحمتش عام است بر مردم تقدّم می‌کند
۴
می‌نماید روی چون گل باز در صحن چمنبلبل روحم به وصل گل ترنم می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳