خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پریشان در ازل کردی تو از گیسوی خود ما راخم ازغم چون کمان کردی تو از ابروی خود ما را
۲
به فردوس برین ما را دگر خواهش نمی آیدکنی همچون سگان گر پاسبان در کوی خود ما را
۳
به مشک عنبر سارا دگر حاجت نمی افتدمعطر گر کنی از بوی مشکین موی خود ما را
۴
دگر ما را نمی باشد تمنا هیچ بر کوثربه جامی گر کنی سیراب از آب جوی خود ما را
صفحهٔ ۱ از ۲